Recensie: Edouard Louis – Weg met Eddy Belleguele ***

Dit is de Franse versie van De helaasheid der dingen. Een jonge intelligente knaap groeit op tussen zijn zuipende en vloekende gezinsleden en telt de dagen af tot hij aan deze marginaliteit kan ontsnappen. Van bij het begin voel je dat het gaat lukken. Anders had de schrijver zijn ervaringen niet met ons in mooi…

Recensie: Tarjei Vesaas – De vogels *

De vogels is een vervelend boek. De minderbegaafde Mattis woont samen met zijn zus Hege op het Noorse platteland. Mattis heeft een serieus hechtingsprobleem – zijn zus is alles voor hem en elk verkeerd woord van haar is als een donderslag bij heldere hemel. Hij lijdt aan verlatingsangst en cultiveert een stevig minderwaardigheidscomplex. Mattis denkt…

Recensie: Julian Barnes – The sense of an ending ****

It strikes me that this may be one of the differences between youth and age: when we are young, we invent different futures for ourselves; when we are old, we invent different pasts for others. (p. 80) Zit je verlegen om een originele doordenker over het leven, dan ben je bij Julian Barnes aan het…

Recensie: Robert Walser – De wandeling ****

De man op de foto is Robert Walser. Op zijn laatste wandeling keerde hij niet meer terug. Hij ligt als het ware te slapen in de sneeuw. Het beeld is tekenend voor de man die na jaren in de psychiatrie alleen nog kon wandelen en niet meer mocht schrijven. Stiekem bleef hij echter maniakaal verder…

Recensie: J.D. Salinger – De vanger in het graan *****

Dat is gewoon de moeilijkheid. Je vindt nooit een plek waar het lekker vredig is, want zo’n plek bestaat niet. Je denkt misschien wel dat er zoiets is, maar als je er eenmaal bent en als je even niet oplet, sluipt er iemand naar binnen en schrijft ‘Fuck’ waar je bijstaat.

Recensie: Ludwig Hohl – Op weg door de nacht *****

Door de jaren heen heb ik het gebergte steeds meer uit het oog verloren: de dingen, hoe machtig ze ooit waren, verbleken naarmate het moment van scheiden verder weg raakt, een veel grotere afstand ons ervan scheidt. Het verlangen dat mij elk jaar opnieuw met de onweerstaanbare drang had bezield de bergen op te zoeken…

Sadegh Hedayat – De blinde uil ***

Er bestaan bepaalde pijnen die als een traag, onzichtbaar woekerend kankergezwel de geest aanvreten. Als binnenkomer kan deze zin wel tellen. De blinde uil is geen vrolijk boek, laat dat duidelijk zijn. Het hoofdpersonage leeft opgesloten in zijn kamer en wentelt zich in zelfbeklag. Hij wordt geteisterd door een gekmakend liefdesverdriet. De vrouw waarmee hij…

Recensie: Hagar Peeters – Malva *****

Mijn naam is Malva Marina Trinidad del Carmen Reyes, voor mijn vrienden hier Malfje; Malva voor alle anderen. Ik kan ter zelfrechtvaardiging melden dat ik die naam natuurlijk niet zelf heb bedacht. Dat is gedaan door mijn vader. Je kent hem wel, de grote dichter. Zoals hij zijn gedichten en zijn dichtbundels titels gaf, zo gaf…

Recensie van een cultklassieker: Gerard Reve – De avonden *****

Succes der saaiheid De avonden is ongetwijfeld een van de grootste klassiekers uit de moderne Nederlandse literatuur. Samen met Nooit meer slapen van W.F. Hermans en De aanslag van Mullisch. Dat kunnen we met grote zekerheid zeggen. Maar waaraan heeft dit boek deze status te danken? Dat is moeilijker te duiden. Het is van de…

Thomas Verbogt – Hoe alles moest beginnen ***

Wat is dat toch met existentiële gedachtenromans dat het nooit helemaal werkt? Het is simpel: de gedachte zit de ervaring in de weg.  Wil je een kind iets leren over de natuur – maak dan een wandeling in het bos in plaats van samen naar een natuurdocumentaire te kijken. Of lees niet in iemands geheime…

Recensie: Tomas Espedal – Tussen april en september ****

“Het Nederlandse debuut van een van de grootste schrijvers van Noorwegen” bloklettert de achterflap van het boek – zij het in gewone letters. Maar goed we kennen niet zoveel Noorse schrijvers, dus heel indrukwekkend is dat niet, maar toch, het trok mijn aandacht op het schap der nieuwigheden in de bib. Twee weken later las…

Karl Ove Knausgård – Lente ***

Is het een vliegtuig? Is het een vogel? Neen het is een autobiografie! Karl Ove Knausgård lezen is literair voyeurisme – het stiekem lezen in iemands dagboek. Een zeer goed geschreven dagboek, dat wel, maar het blijft ontegensprekelijk een soort dagboek. Dat verklaart meteen ook het succes van Knausgårds boeken. Mensen houden ervan andermans zielenroerselen…