Recensie: Tommy Wieringa – De heilige Rita ****

Tommy Wieringa blijft voor altijd in ons hart als schrijver van het onvergetelijk Joe Speedboot. De heilige Rita heeft dezelfde vertelkracht maar swingt net iets minder. De taal is wel nog om duimen en vingers bij af te likken, Wieringa is een echte vakman. Alleen het verhaal is wat in mineur en lijkt meer op een…

Recensie: Ludwig Hohl – Op weg door de nacht *****

Door de jaren heen heb ik het gebergte steeds meer uit het oog verloren: de dingen, hoe machtig ze ooit waren, verbleken naarmate het moment van scheiden verder weg raakt, een veel grotere afstand ons ervan scheidt. Het verlangen dat mij elk jaar opnieuw met de onweerstaanbare drang had bezield de bergen op te zoeken…

Imre Kertész – Ik, de ander *****

Imre Kertész (1929 – 2016) was een Hongaarse jood die als tiener de concentratiekampen overleefde en als schrijver de nobelprijs literatuur kreeg in 2002. Zijn afkomst en de holocaust zijn twee fundamentele elementen die in zijn werk terugkeren. Zijn ervaringen in de concentratiekampen verwerkte hij in zijn eerste roman Onbepaald door het lot. Een roman die…

Recensie: Willem Elsschot – De verlossing ****

Een recensie over een klassieker, is dat nog wel nodig? Nee, eigenlijk niet. De verzorgde heruitgaves (De verlossing met een stijlvolle moderne omslag door uitgeverij Polis – de afbeelding is achteraf bekeken wel een beetje een spoiler) komen tegenwoordig meestel met een ‘nawoord’ (hier door Eric Rinckhout – Ellschotkenner en -fan), ter opvoeding van de lezer…

Recensie: Stijn Streuvels – Het leven en de dood in den ast *****

De schuur met de dubbele poortluiken breed open, gelijkt een tooneel waar, in de gapende diepte, door havelooze mannen, in haastig tempo, een spel wordt opgevoerd. Het gebouw staat er eenzaam op de verlatene vlakte; het toneel zonder toeschouwers, en de spelers doende achter een sluier van watermist, die ’t al omdoezeld houdt. Met deze…

Karl Ove Knausgård – Lente ***

Is het een vliegtuig? Is het een vogel? Neen het is een autobiografie! Karl Ove Knausgård lezen is literair voyeurisme – het stiekem lezen in iemands dagboek. Een zeer goed geschreven dagboek, dat wel, maar het blijft ontegensprekelijk een soort dagboek. Dat verklaart meteen ook het succes van Knausgårds boeken. Mensen houden ervan andermans zielenroerselen…